[NZ] RytuaÂł 4/? - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

[NZ] RytuaÂł

Stewart Rivers, dowĂłdca Brygady Uderzeniowej Minsterstwa Magii, musi odkryĂŚ kto stoi za seriÂą tajemniczych zabĂłjstw dokonanych na czarodziejach. Czy uda mu siĂŞ rozwikÂłaĂŚ zagadkĂŞ?

Autor:

losiek13

Gatunek: KryminaÂł

Ograniczenie wiekowe: +16

Przeczytano 17870 razy.

Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7].

[NZ] RytuaÂł 4/?

Kogo spotka w Polsce Stewart? Gdzie znajduje siĂŞ polskie Ministerstwo Magii?

NastĂŞpny rozdziaÂł:
5
Poprzedni rozdziaÂł:
3
Pierwszy rozdziaÂł:
1

Stewart pewnie stanÂąÂł na ziemi. PojawiÂł siĂŞ w miejscu otoczonym gĂŞstymi krzakami, wÂśrĂłd ktĂłrych wyczuwaÂł wyraÂźne dziaÂłanie magii ukrywajÂącej. O godzinie siĂłdmej rano w Polsce byÂło juÂż zupeÂłnie widno. Rivers rozejrzaÂł siĂŞ wkoÂło i zauwaÂżyÂł maÂłÂą przerwĂŞ wÂśrĂłd gĂŞstej roÂślinnoÂści. RuszyÂł w tĂŞ stronĂŞ, jednak w przejÂściu znikÂąd pojawiÂła siĂŞ kobieta, ktĂłra zatarasowaÂła mu przejÂście.

- Stewart Rivers z brytyjskiego Ministerstwa Magii jak mniemam - powiedziaÂła stanowczo, patrzÂąc mu uwaÂżnie w bÂłĂŞkitne oczy.
Stew szybko zmierzyÂł wzrokiem, jak domniemywaÂł, swojÂą przewodniczkĂŞ. Kobieta Âśredniego wzrostu, z dÂługimi kasztanowymi wÂłosami, ukÂładajÂącymi siĂŞ w spiralne fale, siĂŞgajÂącymi jej za ramiona. Nie mogÂła mieĂŚ jeszcze trzydziestu lat. "ÂŁadna" - przemknĂŞÂło mu przez myÂśl. - „Ale jest teÂż coÂś drapieÂżnego w jej wyglÂądzie. Trzeba mieĂŚ siĂŞ na bacznoÂści.”
Tymczasem przybyszka rĂłwnieÂż badaÂła wzrokiem stojÂącego przed niÂą mĂŞÂżczyznĂŞ. WydaÂł jej siĂŞ niezwykle przystojny. Wysoki, dobrze zbudowany brunet z modnÂą ostatnio krĂłtkÂą fryzurÂą, zdawaÂł siĂŞ przewiercaĂŚ jÂą na wylot swoimi niebieskimi oczami. UderzyÂło jÂą jednak, Âże w jego spojrzeniu widaĂŚ byÂło coÂś wiĂŞcej. "ZastanawiajÂące..." - pomyÂślaÂła.
- Zgadza siĂŞ - odpowiedziaÂł. - Stewart Rivers, a pani to...
- Przepraszam, Âże nie przedstawiÂłam siĂŞ od razu - powiedziaÂła z wyraÂźnie sÂłyszalnym akcentem. - Jestem Ulka Czarny Garncarz, bĂŞdĂŞ twojÂą przewodniczkÂą.
UÂśmiechnĂŞÂła siĂŞ nieÂśmiaÂło.
- Bardzo mi miÂło! - Stewart odwzajemniÂł uÂśmiech. - W takim razie prowadÂź do waszego Ministerstwa...
- Och, to spory kawaÂłek drogi stÂąd. Sama przed chwilÂą aportowaÂłam siĂŞ tutaj...
- Dotrzemy tam pieszo? ChĂŞtnie zobaczĂŞ kawaÂłek miasta - oznajmiÂł Stew.
- Tak, ale zajmie nam to jakieÂś pĂłÂł godziny...
- W takim razie, pani prowadzi - ukÂłoniÂł jej siĂŞ lekko.
- MoÂże darujemy sobie konwenanse - odrzekÂła zaciekle, ÂświdrujÂąc go spojrzeniem. - Bez urazy, ale to "pan" wyglÂąda mi na starszego...
Rozbrojony jej stanowczoÂściÂą Stewart zaÂśmiaÂł siĂŞ w gÂłos.
- Przepraszam - wydusiÂł, prĂłbujÂąc siĂŞ uspokoiĂŚ. - Niech, bĂŞdzie. IdĂŞ za tobÂą, Ulka!
- Tak lepiej, Stew. - Wcale nie wydawaÂła siĂŞ zbita z tropu jego reakcjÂą. - Idziemy!

OpuÂścili w koĂącu gĂŞste krzaki otaczajÂące punkt transportu i wyszli na ÂładnÂą, brukowanÂą alejkĂŞ. ZanosiÂło siĂŞ na pogodny, czerwcowy dzieĂą. W parku o tej porze nie byÂło jeszcze zbyt wielu mugoli, wiĂŞc Stewart i Ulka mogli swobodnie rozmawiaĂŚ o magicznych sprawach i podziwiaĂŚ zieleniejÂącÂą roÂślinnoÂśĂŚ, ktĂłra otaczaÂła ich ze wszech stron.
- WiĂŞc takie ulokowanie punktu przesiadki nie stwarza Âżadnych problemĂłw? - zapytaÂł zaskoczony, kiedy Czarny Garncarz opowiedziaÂła mu o powodach logistycznych takiej lokalizacji.
- Nie, nie. Wszystko jest w najlepszym porzÂądku. Miejsce otoczyliÂśmy wszelkimi antymugolskimi zaklĂŞciami ochronnymi. Jeszcze ani razu nikomu nie udaÂło siĂŞ podejÂśĂŚ do tego miejsca i nabraĂŚ jakichkolwiek podejrzeĂą, a dziaÂła juÂż od dobrych dwudziestu lat.
- Genialne rozwiÂązanie! - powiedziaÂł, rozglÂądajÂąc siĂŞ wkoÂło. - ByÂłaÂś kiedyÂś w Londynie?
- Nie miaÂłam jeszcze tej przyjemnoÂści - odrzekÂła uprzejmie.
- Nasz punkt ulokowano w magicznym pubie, wiĂŞc wiesz, nie ma w tym nic fascynujÂącego. MoÂże poza tym, Âże moÂżna siĂŞ napiĂŚ czegoÂś mocniejszego po podrĂłÂży - zaÂżartowaÂł. - MuszĂŞ ci powiedzieĂŚ, Âże jestem zaskoczony twojÂą znajomoÂściÂą angielskiego. Masz nienagannÂą wymowĂŞ, gdyby nie polski akcent, mĂłgÂłbym ciĂŞ wziÂąĂŚ za kogoÂś z serca Anglii!
- To zasÂługa mojego ojca, ktĂłry ma angielskie korzenie – wyznaÂła. - Moje nazwisko w angielskim brzmi: "Black Potter".
- Och, to wiele wyjaÂśnia - przyznaÂł zaskoczony Stew, ktĂłry nie spodziewaÂł siĂŞ takiej odpowiedzi. - Spokrewniona z Potterami, no, no...
- JeÂśli zechcĂŞ, mogĂŞ mĂłwiĂŚ bez akcentu, ale czujĂŞ siĂŞ PolkÂą z krwi i koÂści, wiĂŞc po co miaÂłabym to robiĂŚ?
- Rozumiem - potaknÂąÂł Rivers.
- Dobra, teraz twoja kolej na wyznania. Dowiem siĂŞ o tobie czegoÂś ciekawego? - zapytaÂła Ulka.
- Hmm, w maju skoĂączĂŞ trzydzieÂści lat. Jestem szefem Brygady Uderzeniowej. MĂłj ojciec takÂże pracuje w Ministerstwie Magii. No i jestem aktualnie singlem - dodaÂł na koniec z uÂśmiechem.
- ÂŁaaaÂł! Robi wraÂżenie, szef tak waÂżnej jednostki w tak mÂłodym wieku...
- Jak wiesz, od czasu upadku Voldemorta, nasze Ministerstwo stara siĂŞ stawiaĂŚ na mÂłodych - pospieszyÂł z wyjaÂśnieniami. - W koĂącu sporo osĂłb z dÂługim staÂżem okazaÂło siĂŞ dwulicowymi szumowinami...
- Tak, czytaÂłam o tym sporo. Nasza rodzina zawsze z zainteresowaniem ÂśledziÂła wydarzenia na wyspach. W kaÂżdym razie, moje gratulacje!

Kiedy opuszczali juÂż bramy parku, zauwaÂżyli, Âże na ulice wylega coraz wiĂŞcej ludzi, spieszÂąc do szkoÂły, na zakupy, bÂądÂź pracy.
Stewart byÂł zaskoczony tym, jak dobrze rozmawia mu siĂŞ z UlkÂą, co zapewne w duÂżej mierze byÂło zasÂługÂą jej bezpoÂśrednioÂści. ZdÂąÂżyÂł juÂż dowiedzieĂŚ siĂŞ od niej, Âże wcale nie jest tak mÂłoda na jakÂą wyglÂąda. MiaÂła dwadzieÂścia osiem lat i juÂż od czterech z powodzeniem wykonywaÂła obowiÂązki aurora. Jej wybĂłr na przewodnika Stewarta zdawaÂł siĂŞ zatem wcale nieprzypadkowy.
- Widzisz ten biaÂły budynek... O tam - wskazaÂła na prawÂą stronĂŞ. - To siedziba mugolskiego rzÂądu...
- WiĂŞc gdzieÂś tutaj znajduje siĂŞ wejÂście do waszego Ministerstwa, tak? - przerwaÂł jej Stew, spoglÂądajÂąc na budowlĂŞ.
- Nie, uwierz mi na sÂłowo, to nie byÂłoby dobre rozwiÂązanie... - powiedziaÂła Ulka unoszÂąc wymownie brwi. - Tam - odwrĂłciÂła siĂŞ i wskazaÂła w stronĂŞ z ktĂłrej tu przyszli - mijaliÂśmy siedzibĂŞ mugolskiego premiera. Kompletnie wyleciaÂło mi to z gÂłowy. Jestem nietutejsza - dodaÂła przepraszajÂąco.
- Och, nic nie szkodzi. Nie przyjechaÂłem tutaj na wycieczkĂŞ - rzuciÂł szybko Stew.
- Skoro o tym mowa... MoÂżesz mi wyjaÂśniĂŚ, co dokÂładnie ciĂŞ tutaj sprowadza? OtrzymaÂłam jedynie jakieÂś ogĂłlnikowe informacje, naprawdĂŞ nic konkretnego...
- Wydaje mi siĂŞ, Âże mogĂŞ wprowadziĂŚ ciĂŞ nieco gÂłĂŞbiej w tĂŞ sprawĂŞ - odpowiedziaÂł, nagle powaÂżniejÂąc.

Dalsza droga upÂłynĂŞÂła im na rozmowie o prowadzonym przez Stew Âśledztwie. OczywiÂście nie mĂłgÂł zdradziĂŚ jej Âżadnych szczegĂłÂłĂłw, jednak przedstawiÂł zarys caÂłej sprawy i to, Âże utknĂŞli w martwym punkcie. Jeszcze zanim Rivers skoĂączyÂł jej opowiadaĂŚ o swoim nagÂłym przyjeÂździe i zaginiĂŞciu WroĂąskiego, dotarli do celu.

StanĂŞli przed wysokim, szarym budynkiem. Jak wydawaÂło siĂŞ Stewartowi jednym z najwyÂższych w Warszawie, co zaraz potwierdziÂła Ulka. PaÂłac Kultury i Nauki skrywaÂł siedzibĂŞ polskiego Ministerstwa Magii. Weszli po schodach jednym z bocznych wejÂśĂŚ i udali siĂŞ do Âładnego, bogato zdobionego holu, gdzie Black Potter poprowadziÂła go w stronĂŞ jednej z wind odgrodzonych sznurkiem. Na caÂłej dÂługoÂści rozsuwanych drzwi znajdowaÂł siĂŞ duÂży napis: "NIECZYNNA".
Jak wyjaÂśniÂła mu szybko Ulka, z tego przejÂścia nie korzystano zbyt czĂŞsto. Interesanci mogli korzystaĂŚ z kominkĂłw i teleportacji na rĂłwni z personelem, nie byÂło Âżadnego podziaÂłu.
Rozejrzeli siĂŞ w obie strony i upewnili siĂŞ, Âże nikt im siĂŞ nie przyglÂąda, po czym zwyczajnie przeszli przez drzwi.

Komentarze

Barlom dnia 20.03.2014 22:05

Nie zawiodÂłeÂś mnie.
Nie mam siĂŞ do czego przyczepiĂŚ, wiĂŞc pozostaje mi wyszczegĂłlniĂŚ top momenty.
Ulka!

KurczĂŞ, ona ma taki fejm, Âże nawet do ficka trafiÂła... i to jeszcze nie byle jakiego.
Drugie, miejsce gdzie znajduje siĂŞ nasze MM. Nie powiem, Âże kompletnie siĂŞ bym nie spodziewaÂł, ale trochĂŞ mnie zaskoczyÂłeÂś. ZrzucĂŞ to na to, Âże nie znam Warszawy.
CzujĂŞ lekkÂą zazdroÂśĂŚ patrzÂąc na to, Âże twoje dialogi tak przyjemnie siĂŞ czyta. Wszystko idzie tak pÂłynnie, tak naturalnie.
No nic, czekam na kolejnÂą czĂŞÂśĂŚ, bo w sumie to nadal nie wiadomo jak to nasze Ministerstwo wyglÂąda od Âśrodka.

ÂŻyczĂŞ weny.
O, o. Wiem juÂż do czego siĂŞ przyczepiĂŞ.

CzytaÂło siĂŞ to tak przyjemnie, Âże wrĂŞcz pochÂłonÂąÂłem tÂą czĂŞÂśĂŚ w chwilĂŞ. Jak dla mnie za krĂłtka ta czĂŞÂśĂŚ

ulka_black_potter dnia 20.03.2014 22:25

Baka! Baka! Baka! <sÂłĂłwko po japoĂąsku w zapisie fonetycznym> BAKA!

ÂŁosiu, Ciebie porÂąbaÂło! No brak mi sÂłĂłw po prostu. LeÂżĂŞ i siĂŞ ÂśmiejĂŞ

Ale dobra, odniosĂŞ siĂŞ do fragmentĂłw jak profesjonalistka.

Stew szybko zmierzyÂł wzrokiem, jak domniemywaÂł, swojÂą przewodniczkĂŞ.

8/10

Kobieta Âśredniego wzrostu, z dÂługimi kasztanowymi wÂłosami, ukÂładajÂącymi siĂŞ w spiralne fale, siĂŞgajÂącymi jej za ramiona.

Co to sÂą spiralne fale?:o

Nie mogÂła mieĂŚ jeszcze trzydziestu lat. "ÂŁadna" - przemknĂŞÂło mu przez myÂśl. - rAle jest teÂż coÂś drapieÂżnego w jej wyglÂądzie. Trzeba mieĂŚ siĂŞ na bacznoÂści.r1;

PolegÂłam. No nie wiem co mam napisaĂŚ. DRAPIEÂŻNA? Powiedz, Âże ta postaĂŚ ma tylko moje imiĂŞ

Tymczasem przybyszka rĂłwnieÂż badaÂła wzrokiem stojÂącego przed niÂą mĂŞÂżczyznĂŞ. WydaÂł jej siĂŞ niezwykle przystojny. Wysoki, dobrze zbudowany brunet z modnÂą ostatnio krĂłtkÂą fryzurÂą, zdawaÂł siĂŞ przewiercaĂŚ jÂą na wylot swoimi niebieskimi oczami. UderzyÂło jÂą jednak, Âże w jego spojrzeniu widaĂŚ byÂło coÂś wiĂŞcej. "ZastanawiajÂące..." - pomyÂślaÂła

BoÂże, on JÂĄ zmolestowaÂł wzrokiem. Niebieskie oczy? Modna ostatnio krĂłtka fryzura? Powiedz jeszcze, Âże blondyn, od ktĂłrego jedzie axem to CiĂŞ zamordujĂŞ wÂłasnymi rĂŞkoma

OgĂłlnie to poprzednie czĂŞÂści bardzo mi siĂŞ podobaÂły, ale to... WsadziÂłabym tĂŞ czĂŞÂśĂŚ w HUMOR, bo ja prawie popÂłakaÂłam siĂŞ ze Âśmiechu no i w sumie trochĂŞ przestraszyÂło mnie to "przewiercanie wzrokiem", wiĂŞc moÂże jeszcze kryminaÂł?

I jezu, oni na siebie lecÂą?

No dobra, nic wiĂŞcej nie powiem. Poczekam na opiniĂŞ innych. Moja osoba wywoÂłuje zawsze tyle smiechu. Nawet w twĂłrczoÂści innych: <

Barlom, haha. FEJMIK BEJBI!

P.S. Ten komentarz jest bez sensu, bo jestem w szoku.

Alette dnia 20.03.2014 22:48

Okej. Nie mam zbyt wiele do powiedzenia. Na pewno Âładnie i naturalnie idÂą ci dialogi, ale wciÂąÂż brakuje mi opisĂłw. Nie do koĂąca czuÂłam, Âże jestem tam z nimi. Rozmowy jak najbardziej, ale klimat mniej. Fajny motyw z UlkÂą, to takie urocze. ZwÂłaszcza to "Jestem PolskÂą z krwi i koÂści"

GÂłĂłwnego bohatera lubiĂŞ bardzo, chociaÂż daÂł siĂŞ pociÂągnÂąĂŚ za jĂŞzyk. Ulka teÂż fajna, ale wolĂŞ prawdziwÂą haha

losiek13 dnia 20.03.2014 23:04

Drugie, miejsce gdzie znajduje siĂŞ nasze MM. Nie powiem, Âże kompletnie siĂŞ bym nie spodziewaÂł, ale trochĂŞ mnie zaskoczyÂłeÂś. ZrzucĂŞ to na to, Âże nie znam Warszawy.

MusiaÂło to byĂŚ jakieÂś bardzo charakterystyczne miejsce, ktĂłre wiĂŞkszoÂśĂŚ ludzi zna, a przynajmniej poszedÂłem takim tokiem myÂślenia. OsobiÂście nie chciaÂłem siĂŞ zbytnio rozwodziĂŚ nad MM i otoczeniem, ale wiem, Âże tego braku na pewno byÂście mi nie darowali ;d

CzujĂŞ lekkÂą zazdroÂśĂŚ patrzÂąc na to, Âże twoje dialogi tak przyjemnie siĂŞ czyta. Wszystko idzie tak pÂłynnie, tak naturalnie.

Ja nigdy nie jestem zadowolony z moich dialogĂłw, wiĂŞc nie wiem co wy w nich widzicie xp

CzytaÂło siĂŞ to tak przyjemnie, Âże wrĂŞcz pochÂłonÂąÂłem tÂą czĂŞÂśĂŚ w chwilĂŞ. Jak dla mnie za krĂłtka ta czĂŞÂśĂŚ

Wydaje mi siĂŞ, Âże i tak jest najdÂłuÂższa, no i w dalszym momencie nie byÂło sensu urywaĂŚ akcji. To byÂło idealne ;]

Co to sÂą spiralne fale?:o

DokÂładnie coÂś takiego sobie wyobraÂżaÂłem. Spiralne fale to zÂły sposĂłb, Âżeby to opisaĂŚ? ;<
http://wizaz.pl/v...ermark.jpg przypadkowe zdjĂŞcie z internetĂłw

DRAPIEÂŻNA? Powiedz, Âże ta postaĂŚ ma tylko moje imiĂŞ

W koĂącu jest aurorem ;p MoÂże byĂŚ Âładna, ale musi mieĂŚ teÂż w sobie jakÂąÂś zadziornoÂśĂŚ.

Na pewno Âładnie i naturalnie idÂą ci dialogi, ale wciÂąÂż brakuje mi opisĂłw. Nie do koĂąca czuÂłam, Âże jestem tam z nimi.

OpisĂłw zabrakÂło, bo w sumie dziwnym byÂłoby zrobienie z tego wycieczki krajoznawczej. Nie chciaÂłem przesadziĂŚ, ale faktycznie mogÂło byĂŚ tego wiĂŞcej. Z czasem siĂŞ poprawiĂŞ ;D

GÂłĂłwnego bohatera lubiĂŞ bardzo, chociaÂż daÂł siĂŞ pociÂągnÂąĂŚ za jĂŞzyk.

No cĂłÂż, ulegÂł temu urokowi

Anciol dnia 20.03.2014 23:34

ÂŁoÂśku nie mogĂŞ Ci darowaĂŚ tylko tej strasznej topografii stolicy!
Z Âłazienek za nic w Âświecie nie dojdziesz w pĂłÂł godziny do PaÂłacu Kultury! Do tego trasa, ktĂłrÂą idÂą jest bez sensu.

WiĂŞcej nic nie powiem bo jestem zazdrosna o UlkĂŞ i o.

losiek13 dnia 20.03.2014 23:45

Z Âłazienek za nic w Âświecie nie dojdziesz w pĂłÂł godziny do PaÂłacu Kultury! Do tego trasa, ktĂłrÂą idÂą jest bez sensu.

Wiem, Âże jest bez sensu, bo mega nadkÂładajÂą drogi i powinni wbiĂŚ na MarszaÂłkowskÂą, ale nie mogÂłem powstrzymaĂŚ siĂŞ od wzmianki o sejmie, dlatego poszli Ujazdowskimi

Nie kaÂżdy zna topografiĂŞ Warszawy na tyle, Âżeby ta trasa robiÂła im rĂłÂżnicĂŞ. A odnoÂśnie czasu, to odlegÂłoÂśĂŚ jakichÂś trzech kilosĂłw liczÂąc pi razy drzwi, razy okno. Ja trzy kilosy przejdĂŞ w 20 minut, wiĂŞc im mogÂło to zajÂąĂŚ okoÂło 30 z jakimÂś hakiem xp

WiĂŞcej nic nie powiem bo jestem zazdrosna o UlkĂŞ i o.

Oj tam, oj tam ;< NiedÂługo nie bĂŞdziesz jej zazdroÂściĂŚ...

_raven_ dnia 21.03.2014 00:09

Przyjemna czĂŞÂśĂŚ, w sumie bez wiĂŞkszych zmian jakoÂściowych w porĂłwnaniu z poprzednimi. GdzieÂś tam jeden bÂłÂąd zauwaÂżyÂłam, stylistyczny chyba. A poza tym doÂśĂŚ pÂłynnie te dialogi wyglÂądajÂą, ale moÂże faktycznie jest ich za duÂżo. ByĂŚ moÂże ta czĂŞÂśĂŚ tego wymagaÂła, w koĂącu trzeba byÂło poznaĂŚ nowÂą bohaterkĂŞ. Ale akcja juÂż potrzebna! CoÂś maÂło kryminaÂłu tu jest

no i WroĂąskim moÂżna byÂło coÂś wiĂŞcej napisaĂŚ, ktoÂś mĂłgÂł siĂŞ przejÂąĂŚ jego znikniĂŞciem, czy coÂś.

Sann dnia 21.03.2014 00:12

Co tu duÂżo mĂłwiĂŚ, czytaÂło siĂŞ naprawdĂŞ przyjemnie. ZgodzĂŞ siĂŞ z Barlomem i Al - Twoje dialogi sÂą bardzo naturalne i pÂłynne. Co do opisĂłw, to jestem wielbicielkÂą tych dobrych, dlatego chĂŞtnie zobaczĂŞ jakieÂś w nastĂŞpnej czĂŞÂści (jak dla mnie, mĂłgÂłbyÂś trochĂŞ porozwodziĂŚ siĂŞ nad urokami natury, haha

). Podoba mi siĂŞ umieszczenie MM w PaÂłacu Kultury, nigdzie indziej by nie pasowaÂło. BÂłĂŞdĂłw wiĂŞkszych nie zauwaÂżyÂłam, ale Ulka zaskoczyÂła mnie bardziej niÂż Cindy Crawford z poprzedniej czĂŞÂści. I popieram Anciola w tej kwestii, tak...

Pisz dalej!

losiek13 dnia 21.03.2014 00:23

_raven_, temat WroĂąskiego zostawiÂłem na kolejnÂą czĂŞÂśĂŚ. Tam juÂż "ktoÂś siĂŞ nim przejmie". Ulka jeszcze wszystkiego nie wie ;d
Z brakiem akcji i maÂłÂą iloÂściÂą kryminaÂłu w kryminale rĂłwnieÂż siĂŞ zgadzam, ale to jakoÂś tak samo wychodzi. Przedstawienie tego wszystkiego zajmuje mi wiĂŞcej czasu niÂż bym przewidywaÂł. W nastĂŞpnej czĂŞÂści nie bĂŞdzie raczej jeszcze niczego porywczego, ale w VI obiecujĂŞ poprawĂŞ! ;D

Sann, nad urokami natury bĂŞdzie jeszcze okazja siĂŞ porozwodziĂŚ, chociaÂż w sumie moÂże to nie bĂŞdÂą uroki? Hmm...

DziĂŞki za wszystkie opinie, sÂą dla mnie naprawdĂŞ bardzo waÂżne! ;]

ulka_black_potter dnia 21.03.2014 09:46

No przecieÂż rozwodziÂł siĂŞ nad urokami natury (czyt. moimi), hahahahahaha. On chce mnie wysÂłaĂŚ na farmĂŞ w kolejnej czĂŞÂści, nie ma czego zazdroÂściĂŚ;p

fuerte dnia 21.03.2014 12:16

No sprawa z UlkÂą, to beka nie ma co ukrywaĂŚ : D. Natomiast nie wiem teraz, jak siĂŞ mam do tego odnieÂśĂŚ w opowiadaniu. Bo o ile kumam, Âże chciaÂłeÂś wprowadziĂŚ UlkĂŞ do opowiadania i przy tym trochĂŞ sobie pocisnÂąĂŚ, to mnie te myÂśli Stew nie do koĂąca do niego pasujÂą. Przynajmniej w tym Âświetle, w jakim go odebraÂłam z poprzednich czĂŞÂści.

Ale ogĂłlnie dialogi i caÂła rozmowa o tym, co jest gdzie i o tych wszystkich innych pierdĂłÂłkach byÂła przyjemna, takÂże spoko. Tylko weÂź juÂż daj jakÂąÂś akcjĂŞ, serio

.

Warszawy w ogĂłle nie znam, wiĂŞc siĂŞ nie bĂŞdĂŞ jakoÂś udzielaĂŚ szczegĂłlnie na ten temat, ale mam wraÂżenie, Âże dla kogoÂś, kto kompletnie stolicy nie zna teÂż nie jest moÂżliwe obejÂście na piechotĂŞ poÂłowy waÂżnych punktĂłw Warszawy. No, ale to jakieÂś tam moje odczucie, przy czym siĂŞ nie upieram, bo w Warszawie nie byÂłam ;d

W kaÂżdym razie - akcjĂŞ proszĂŞ i powo d;

Penelope dnia 23.03.2014 19:43

Ja teÂż chcĂŞ do opowiadania, a zwÂłaszcza Twojego!

W sumie wszystko zostaÂło juÂż powiedziane, niestety nie udaÂło mi siĂŞ przeczytaĂŚ wczeÂśniej tego opowiadania

Co do dialogĂłw to zgodzĂŞ siĂŞ, sÂą bardzo Âładne. Jedyne czego mi tu brakuje to opisĂłw, jakoÂś nie za bardzo mogÂłam siĂŞ w to wszystko wczuĂŚ.

Opis Ulki genialny po prostu, caÂłkiem fajnie Ci to wyszÂło

Pisza dalej, chcĂŞ siĂŞ w koĂącu czegoÂś wiĂŞcej dowiedzieĂŚ o Polskim Ministerstwie Magii

Christina dnia 13.11.2014 13:27

Hahahahaha, no dobra, Ulki siĂŞ tam kompletnie nie spodziewaÂłam.

WyÂłapaÂłam jakiÂś bÂłÂąd, ale potem zaczĂŞÂłam czytaĂŚ komentarz Ulki i jakoÂś go zgubiÂłam...
Ja rĂłwnieÂż przyczepiĂŞ siĂŞ do zbyt maÂłej iloÂści opisĂłw i innego tekstu niÂż dialogi. Bo ta czĂŞÂśĂŚ jest mega stateczna, nic siĂŞ tu nie dzieje, wiĂŞc mogÂłeÂś siĂŞ popisaĂŚ np. uczuciami bohatera... No kurde, pomijajÂąc zafascynowanie UlkÂą, to chyba ma trochĂŞ na gÂłowie, co? Musi myÂśleĂŚ...
IdĂŞ czytaĂŚ bo chcĂŞ wiedzieĂŚ jak wyglÂąda nasze MM.

Sam Quest dnia 03.02.2016 22:49

- Dobra, teraz twoja kolej na wyznania. Dowiem siĂŞ o tobie czegoÂś ciekawego? - zapytaÂła Ulka.
- Hmm, w maju skoĂączĂŞ trzydzieÂści lat. Jestem szefem Brygady Uderzeniowej. MĂłj ojciec takÂże pracuje w Ministerstwie Magii. No i jestem aktualnie singlem

TrochĂŞ dziwny jest ten fragment. Jakby wymuszony. Generalnie chyba najlepszy rozdziaÂł. TrochĂŞ nam wyraÂźniej zarysowales postaĂŚ Stewarta i ciekawa Ulka. Opis Warszawy i pomysl na ministerstwo w PKiN bardzo fajny. Generalnie teraz na prawdĂŞ zaczynam czuĂŚ te historiĂŞ. Zobaczmy co bĂŞdzie dalej xx

monciakund dnia 27.02.2016 12:00

Podoba mi siĂŞ, ale tym razem nieszczegĂłlnie mnie zaskoczyÂłeÂś (no moÂże poza fragmentem o Uli, bo tego siĂŞ nie spodziewaÂłam). Siedziba MM w PaÂłacu jest fajnym pomysÂłem, gratulujĂŞ. MuszĂŞ siĂŞ jednak zgodziĂŚ z Ann, Âże ich trasa byÂła zupeÂłnie bez sensu.
Nadal intryguje mnie sprawa WroĂąskiego, ktĂłra w tej czĂŞÂści trochĂŞ ucichÂła...

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	100%	[2 głosy]
Powyżej oczekiwań	0%	[0 głosów]
Zadowalający	0%	[0 głosów]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie